« طا » اشاره به « طالب الحق » و « ها » اشاره به « هادى اليه » مىباشد ، مىدانيم استفاده از حروف رمزى و علائم اختصارى در زمان گذشته و حال ، فراوان بوده است ، مخصوصا در عصر ما بسيار مورد استفاده است .
آخرين سخن در اين زمينه اينكه كلمه « طه » مانند « يس » بر اثر گذشت زمان ، تدريجا به صورت « اسم خاص » براى پيامبر اسلام ص درآمده است ، تا آنجا كه آل پيامبر ص را نيز « آل طه » مىگويند ، و از حضرت مهدى ع در دعاى ندبه « يا بن طه » تعبير شده است .
سپس مىگويد « ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه خود را به زحمت بيفكنى » ( * ( ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ) * ) .
درست است كه عبادت و جستجوى قرب پروردگار از طريق نيايش او ، از بهترين كارها است ، ولى هر كار حسابى دارد ، عبادت هم حساب دارد ، نبايد آن قدر بر خود تحميل كنى كه پاهايت متورم گردد و نيرويت براى تبليغ و جهاد كم شود .
بايد توجه داشت كه « تشقى » از ماده « شقاوت » بر ضد « سعادت » است ، ولى همانگونه كه « راغب » در « مفردات » مىگويد : گاه مىشود كه اين ماده به معنى رنج و تعب مىآيد و در آيه فوق ، منظور همين معنى است همانگونه كه شان نزولها نيز حكايت از آن مىكند .
در آيه بعد هدف نزول قرآن را چنين شرح مىدهد : « ما قرآن را جز براى يادآورى كسانى كه از خدا مىترسند نازل نكرديم » ( * ( إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى ) * ) .
تعبير به « تذكرة » از يك سو « و من يخشى » از سوى ديگر ، اشاره به واقعيت انكارناپذيرى دارد : تذكره و يادآورى نشان مىدهد كه خمير مايه
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 158
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٥٨