( فاطر آيه 8 ) .
در بعضى ديگر از آيات قرآن عامل اين تزيين زشتيها ، شيطان معرفى شده است ، و مسلما ابزار شيطان در وجود انسان همان خلق و خوهاى زشت و انحرافى است ، وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ وَقالَ لا غالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّي جارٌ لَكُمْ :
« به خاطر بياوريد هنگامى را كه شيطان اعمال مشركان را در نظرشان زينت داد و به آنها گفت در اين ميدان ( جنگ بدر ) هيچكس نمىتواند بر شما پيروز شود و من شخصا در كنار شما در اين ميدان شركت دارم » ! ( سوره انفال آيه 48 ) .
قرآن پس از ذكر داستان برج معروف فرعون مىگويد وَكَذلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِه : « اين چنين براى فرعون اعمال زشتش در نظرش تزيين شده ( كه دست به اين گونه كارهاى احمقانه و مضحك براى مبارزه با خدا مىزند و گمان مىكند كار مهمى انجام داده است ) ( مؤمن - 36 و 37 ) .
2 - لقاء اللَّه چيست ؟
گر چه بعضى از شبه دانشمندان خرافى از اين گونه آيات چنين استفاده كردهاند كه خدا را در جهان ديگر مىتوان ديد ، و ملاقات را به معنى ملاقات حسى تفسير نمودهاند .
ولى بديهى است كه ملاقات حسى لازمه اش جسميت ، و جسميت لازمه اش محدود بودن ، نيازمند بودن و فنا پذير بودن است ، و هر عاقلى مىداند خداوند نمىتواند داراى چنين صفاتى باشد .
بنا بر اين بدون شك منظور از « ملاقات » يا « رؤيت » در آيات مختلف قرآن هنگامى كه به خدا نسبت داده مىشود ملاقات حسى نيست بلكه شهود باطنى است .
يعنى انسان در قيامت چون آثار خدا را بيشتر و بهتر از هر زمان مشاهده مىكند او را با چشم دل آشكارا مىبيند ، و ايمان او نسبت به خدا يك ايمان شهودى