4 - ياجوج و ماجوج كيانند ؟
در قرآن مجيد در دو سوره از ياجوج و ماجوج سخن به ميان آمده ، يكى در آيات مورد بحث و ديگر در سوره انبياء آيه 96 .
آيات قرآن به خوبى گواهى مىدهد كه اين دو نام متعلق به دو قبيله وحشى خونخوار بوده است كه مزاحمت شديدى براى ساكنان اطراف مركز سكونت خود داشتهاند .
در تورات در كتاب « حزقيل » فصل سى و هشتم و فصل سى و نهم ، و در كتاب رؤياى « يوحنا » فصل بيستم از آنها به عنوان « گوگ » و « ماگوگ » ياد شده است كه معرب آن ياجوج و ماجوج مىباشد .
به گفته مفسر بزرگ ، علامه طباطبائى در « الميزان » از مجموع گفتههاى تورات استفاده مىشود كه ماجوج يا ياجوج و ماجوج ، گروه يا گروههاى بزرگى بودند كه در دوردستترين نقطه شمال آسيا زندگى داشتند مردمى جنگجو و غارتگر بودند ( 1 ) .
بعضى معتقدند اين دو كلمه عبرى است ، ولى در اصل از زبان يونانى به عبرى منتقل شده است و در زبان يونانى « گاگ » و « ماگاگ » تلفظ مىشده كه در ساير لغات اروپايى نيز به همين صورت انتقال يافته است .
دلائل فراوانى از تاريخ در دست است كه در منطقه شمال شرقى زمين در نواحى مغولستان در زمانهاى گذشته گويى چشمه جوشانى از انسان وجود داشته ، مردم اين منطقه به سرعت زاد و ولد مىكردند ، و پس از كثرت و فزونى به سمت شرق ، يا جنوب سرازير مىشدند ، و همچون سيل روانى اين سرزمينها را زير پوشش خود قرار مىدادند ، و تدريجا در آنجا ساكن مىگشتند .
براى حركت سيلآساى اين اقوام ، دورانهاى مختلفى در تاريخ آمده است
هامش
( 1 ) الميزان جلد 13 صفحه 411 .