تفسير : معلم الهى و اين اعمال زننده ؟ !
آرى « موسى به اتفاق اين مرد عالم الهى به راه افتاد تا اينكه سوار بر كشتى شدند » ( * ( فَانْطَلَقا حَتَّى إِذا رَكِبا فِي السَّفِينَةِ ) * ) .
از اينجا به بعد مىبينيم كه قرآن در تمام موارد ضمير تثنيه به كار مىبرد كه اشاره به موسى و آن عالم است و اين نشان مىدهد كه ماموريت همسفر موسى ، يوشع در آنجا پايان يافت ، و از آنجا بازگشت ، و يا به خاطر اينكه او در اين ماجرا مطرح نبوده است ناديده گرفته شده ، هر چند در حوادث حضور داشته ، ولى احتمال اول قويتر به نظر مىرسد .
به هر حال هنگامى كه آن دو بر كشتى سوار شدند « آن مرد عالم كشتى را سوراخ كرد » ! « خرقها » .
« خرق » - همانگونه كه راغب در مفردات مىگويد - به معنى پاره كردن چيزى از روى فساد است بدون مطالعه و فكر ، و ظاهر كار اين مرد عالم راستى چنين بود .
از آنجا كه موسى از يك سو پيامبر بزرگ الهى بود و بايد حافظ جان و مال مردم باشد ، و امر به معروف و نهى از منكر كند ، و از سوى ديگر و جدان انسانى او اجازه نمىداد در برابر چنين كار خلافى سكوت اختيار كند تعهدى را كه با خضر داشت به دست فراموشى سپرد ، و زبان به اعتراض گشود و « گفت آيا كشتى را سوراخ كردى كه اهلش را غرق كنى ؟ راستى چه كار بدى انجام دادى » ! ( * ( قالَ أَ خَرَقْتَها لِتُغْرِقَ أَهْلَها لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً إِمْراً ) * ) .
بدون شك مرد عالم هدفش غرق سرنشينان كشتى نبود ولى از آنجا كه نتيجه اين عمل چيزى جز غرق كردن به نظر نمىرسيد موسى آن را با « لام غايت » كه براى بيان هدف مىباشد بازگو مىكند .