ترجمه :
21 - و اينچنين مردم را متوجه حال آنها كرديم تا بدانند وعده ( رستاخيز ) خداوند حق است و در پايان جهان و قيام قيامت شكى نيست ، در آن هنگام كه ميان خود در اين باره نزاع مىكردند : گروهى مىگفتند بنائى بر آن بسازيد ( تا براى هميشه از نظر پنهان شوند و از آنها سخن نگوئيد كه ) پروردگارشان از وضع آنها آگاهتر است ( ولى آنها كه از رازشان آگاهى يافتند و آن را دليلى بر رستاخيز ديدند ) گفتند ما مسجدى در كنار ( مدفن ) آنها مىسازيم ( تا خاطره آنها فراموش نشود ) .
22 - گروهى خواهند گفت آنها سه نفر بودند كه چهارمينشان سگ آنها بود ، و گروهى مىگويند پنج نفر بودند كه ششمين آنها سگشان بود - همه اينها سخنانى بدون دليل است - و گروهى مىگويند آنها هفت نفر بودند و هشتمينشان سگ آنها بود ، بگو پروردگار من از تعداد آنها آگاهتر است ، جز گروه كمى تعداد آنها را نمىدانند ، بنا بر اين در باره آنها جز با دليل سخن مگوى و از هيچكس پيرامون آنها سؤال منما .
23 - و هرگز نگو من فردا كارى انجام مىدهم .
24 - مگر اينكه خدا بخواهد ، و هر گاه فراموش كردى ( جبران نما ) و پروردگارت را بخاطر بياور ، و بگو اميدوارم كه پروردگارم مرا به راهى روشنتر از اين هدايت كند .
تفسير : پايان ماجراى اصحاب كهف
به زودى داستان هجرت اين گروه از مردان با شخصيت در آن محيط ، در همه جا پيچيد ، و شاه جبار سخت برآشفت ، نكند هجرت يا فرار آنها مقدمه اى براى بيدارى و آگاهى مردم گردد ، و يا به مناطق دور و نزديك بروند ، و به تبليغ آئين توحيد و مبارزه با شرك و بتپرستى بپردازند .
لذا دستور داد ماموران مخصوص همه جا به جستجوى آنها بپردازند ، و اگر رد پايى يافتند آنان را تا دستگيريشان تعقيب كنند ، و آنها را به مجازات برساند .