نكتهها :
1 - جمله « اوى الفتية » از ماده « ماوى » گرفته شده كه به معنى « جايگاه امن و امان » است ، اشاره به اينكه اين جوانان فرارى از محيط فاسد هنگامى كه به غار رسيدند احساس آرامش كردند .
2 - « فتية » جمع « فتى » در اصل به معنى « جوان نوخاسته و شاداب » است ، ولى گاهى به افراد صاحب سن و سالى كه روحى جوان و شاداب دارند نيز گفته مىشود ، و معمولا اين كلمه با يك نوع مدح بخاطر صفات جوانمردى و مقاومت و شهامت و تسليم در مقابل حق همراه است .
شاهد اين سخن حديثى است كه از امام صادق ع نقل شده است : امام ع از يكى از ياران خود پرسيد « فتى » به چه كسى ميگويند ؟ او در پاسخ عرضكرد : « فتى » را به جوان مىگوئيم ، امام ع فرمود :
ا ما علمت ان اصحاب الكهف كانوا كلهم كهولا ، فسماهم اللَّه فتية بايمانهم :
« آيا تو نميدانى كه اصحاب كهف همگى كامل مرد بودند ، اما خدا از آنها به عنوان » فتيه « نام برده چون ايمان به پروردگار داشتند » .
سپس اضافه فرمود
« من آمن باللَّه و اتقى فهو الفتى »
: « هر كس به خدا ايمان داشته باشد و تقوا پيشه كند جوانمرد است » ( 1 ) .
نظير همين حديث در « روضه كافى » از امام صادق ع نقل شده است ( 2 ) .
3 - تعبير به « * ( مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً ) * » ( رحمتى از ناحيه خودت ) اشاره به اين است كه آنها وقتى به غار پناه بردند دست خود را از همه جا كوتاه مىديدند و تمام اسباب و وسائل ظاهرى در برابرشان از كار افتاده بود و تنها به رحمت خدا اميدوار بودند .
4 - جمله « ضربنا على آذانهم » ( پرده بر گوش آنها زديم ) در لغت عرب
هامش
( 1 و 2 ) نور الثقلين جلد 3 صفحه 244 و 245 .