را انتخاب كن » ( 1 ) .
و اما « اخفات » و « جهر » در نمازهاى روزانه ، و شبانه - همانگونه كه در بالا اشاره كرديم - حكم ديگرى است ، با مفهوم ديگر ، كه دلائل جداگانه دارد ، و فقهاى ما ( رضوان اللَّه عليهم ) مدارك آن را در « كتاب الصلاة » آوردهاند .
نكته :
اين حكم اسلامى يعنى اعتدال در جهر و اخفات از دو نظر به ما ديد و درك مىبخشد :
نخست از اين نظر كه مىگويد : عبادات خود را آن چنان انجام ندهيد كه بهانه به دست دشمنان بدهد ، آنها را به استهزاء و ايرادگيرى وادارد ، چه بهتر كه توأم با متانت و آرامش و ادب باشد كه نه تنها نتوانند بر آن خرده گيرى كنند بلكه نمونه اى از شكوه و ادب اسلامى و ابهت و عظمت عبادات گردد .
آنها كه سعى دارند در مواقعى كه مردم استراحت كردهاند با صداهاى گوشخراشى كه از بلندگوهاى پرغوغا راه مىاندازند موجوديت جلسات خود را نشان دهند و به پندار خود با اين عمل صداى اسلام را به گوش ديگران برسانند ، اين نه تنها صداى اسلام نيست ، بلكه باعث پراكندگى مردم از اسلام و در نتيجه ضربه اى است به تبليغات دينى .
ديگر اينكه : اين بايد الگويى باشد براى همه اعمال ما و تمام برنامههاى اجتماعى و سياسى و اقتصادى ، بايد همه اينها دور از افراط كاريها و تندرويها ، و تفريطكارى و مسامحه و سهلانگارى باشد ، و اصل اساسى « * ( وَابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا ) * » كه در آيه فوق آمده همه جا رعايت گردد .
هامش
( 1 ) تفسير نور الثقلين جلد سوم صفحه 234 .