[ سوره الإسراء ‹ 17 › : آيات 101 تا 104 ]
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ فَسْئَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ إِذْ جاءَهُمْ فَقالَ لَه فِرْعَوْنُ إِنِّي لأَظُنُّكَ يا مُوسى مَسْحُوراً ‹ 101 › قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ ما أَنْزَلَ هؤُلاءِ إِلَّا رَبُّ السَّماواتِ وَالأَرْضِ بَصائِرَ وَإِنِّي لأَظُنُّكَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً ‹ 102 › فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الأَرْضِ فَأَغْرَقْناه وَمَنْ مَعَه جَمِيعاً ‹ 103 › وَقُلْنا مِنْ بَعْدِه لِبَنِي إِسْرائِيلَ اسْكُنُوا الأَرْضَ فَإِذا جاءَ وَعْدُ الآخِرَةِ جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً ‹ 104 ›
ترجمه :
101 - ما به موسى نه معجزه روشن داديم ، از بنى اسرائيل سؤال كن آن زمان كه اين ( معجزات نه گانه ) به كمك آنها آمد ( چگونه بودند ) و فرعون به او گفت گمان مىكنم اى موسى تو ديوانه ( يا ساحرى ) ! 102 - گفت : تو كه مىدانى اين آيات را جز پروردگار آسمانها و زمين - براى روشنى دلها - نفرستاده ، و من گمان مىكنم اى فرعون تو نابود خواهى شد ! 103 - ( فرعون ) تصميم گرفت همه آنها را از آن سرزمين ريشه كن كند ، ولى ما او و تمام كسانى را كه با او بودند غرق كرديم .