آفرينش آدم مىخوانيم : ثُمَّ سَوَّاه وَنَفَخَ فِيه مِنْ رُوحِه : « سپس آدم را نظام بخشيد و از روح خود در آن دميد » ( آيه 9 سوره سجده ) .
و همچنين فَإِذا سَوَّيْتُه وَنَفَخْتُ فِيه مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَه ساجِدِينَ :
« هنگامى كه آفرينش آدم را نظام بخشيدم و از روحم در او دميدم براى او سجده كنيد » ( 1 ) ( آيه 29 سوره حجر ) .
3 - اكنون سخن در اين است كه منظور از روح در آيه مورد بحث چيست ؟
اين كدام روح است كه جمعى كنجكاو از آن سؤال كردند و پيامبر ص در پاسخ آنها فرمود : « روح از امر پروردگار من است و شما جز دانش كمى نداريد » ؟ ! از مجموع قرائن موجود در آيه و خارج آن چنين استفاده مىشود كه پرسش كنندگان از حقيقت روح آدمى سؤال كردند ، همين روح عظيمى كه ما را از حيوانات جدا مىسازد و برترين شرف ما است ، و تمام قدرت و فعاليت ما از آن سرچشمه مىگيرد و به كمكش زمين و آسمان را جولانگاه خود قرار مىدهيم ، اسرار علوم را مىشكافيم و به اعماق موجودات راه مىيابيم ، مىخواستند بدانند حقيقت اين اعجوبه عالم آفرينش چيست ؟
و از آنجا كه روح ، ساختمانى مغاير با ساختمان ماده دارد و اصول حاكم بر آن غير از اصول حاكم بر ماده و خواص فيزيكى و شيميايى آنست ، پيامبر ص مامور مىشود در يك جمله كوتاه و پر معنى بگويد : « روح ، از عالم امر است يعنى خلقتى اسرار آميز دارد » .
سپس براى اينكه از اين پاسخ تعجب نكنند ، اضافه مىكند ، بهره شما از علم و دانش بسيار كم و ناچيز است ، بنا بر اين چه جاى شگفتى كه رازهاى روح را نشناسيد ، هر چند از همه چيز به شما نزديكتر است ؟
هامش
( 1 ) سابقا گفتهايم كه اضافه روح در اينجا به خدا اضافه تشريفى است ، و منظور يك روح بزرگ و مقدس الهى است كه خدا به آدميان بخشيده است .