[ سوره الإسراء ‹ 17 › : آيه 82 ]
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً ‹ 82 ›
ترجمه :
82 - قرآن را نازل مىكنيم كه شفا و رحمت براى مؤمنان است و ستمگران را جز خسران ( و زيان ) نمىافزايد .
تفسير : قرآن نسخه شفا بخش
از آنجا كه در آيات گذشته ، بحث از توحيد و حق و مبارزه با شرك و باطل بود ، در نخستين آيه مورد بحث به تاثير فوق العاده قرآن و نقش سازنده آن در اين رابطه پرداخته مىگويد : « ما قرآن را نازل مىكنيم كه مايه شفا و رحمت مؤمنان است » ( * ( وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ) * ) .
« ولى ستمگران ( مانند هميشه به جاى اينكه از اين وسيله هدايت بهره گيرند ) جز خسران و زيان بيشتر چيزى بر آنها نمىافزايد » ( * ( وَلا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً ) * ) .
نكتهها :
1 - مفهوم كلمه « من » در من القرآن
مىدانيم كلمه « من » در اين گونه موارد ، براى تبعيض مىآيد ، ولى از آنجا كه شفاء و رحمت مخصوص قسمتى از قرآن نيست بلكه اثر قطعى همه آيات قرآن است ، مفسران بزرگ كلمه « من » را در اينجا « بيانيه » دانستهاند .
ولى بعضى اين احتمال را دادهاند كه « من » در اينجا نيز به همان معنى