بر دريا ، صحرا ، و فراز هوا .
2 - گرامى داشت انسان از سوى خداوند
در اينكه خداوند انسان را به چه چيز گرامى داشته كه در آيه فوق به طور سربسته مىگويد ما انسان را گرامى داشتيم ، در ميان مفسران گفتگو است ، بعضى به خاطر اعطاى قوه عقل و نطق و استعدادهاى مختلف و آزادى اراده مىدانند .
بعضى اندام موزون و قامت راست .
بعضى موهبت انگشتان كه انسان با آن بسيار كارهاى ظريف و دقيق را مىتواند انجام دهد و همچنين قدرت بر نوشتن دارد .
بعضى به اينكه انسان تقريبا تنها موجودى است كه مىتواند غذاى خود را با دست بخورد .
بعضى به خاطر سلطه او بر تمام موجودات روى زمين .
و بعضى به خاطر شناخت خدا و قدرت بر اطاعت فرمان او مىدانند .
ولى روشن است كه اين مواهب در انسان جمع است ، و هيچگونه تضادى با هم ندارند ، بنا بر اين گراميداشت خدا نسبت به اين مخلوق بزرگ با همه اين مواهب و غير اين مواهب است .
خلاصه اينكه انسان امتيازات فراوانى بر مخلوقات ديگر دارد كه هر يك از ديگرى جالبتر و والاتر است .
و روح انسان علاوه بر امتيازات جسمى مجموعه اى است از استعدادهاى عالى و توانايى بسيار براى پيمودن مسير تكامل بطور نامحدود .
3 - تفاوت « كرمنا » و « فضلنا » .
در اينكه ميان اين دو چه تفاوتى است ؟ نظرات گوناگونى اظهار شده است .
بعضى گفتهاند « كرمنا » اشاره به مواهبى است كه خدا ذاتا به انسان داده است ، و « فضلنا » اشاره به فضائلى است كه انسان به توفيق الهى ، اكتساب مىكند .