و اين با دعوت پيامبر ص و مؤمنان راستين كه غالبا در زمره تهى دستان بودند كاملا هماهنگ است ، و پاسخى است به ايراد مشركان .
3 - با اينكه داود داراى حكومت عظيم و كشور پهناورى بود ، خداوند اين را افتخار او قرار نمىدهد بلكه كتاب زبور را افتخار او مىشمرد تا مشركان بدانند عظمت يك انسان به مال و ثروت و داشتن قدرت و حكومت ظاهرى نيست و يتيم و بى مال بودن دليلى بر تحقير نخواهد شد .
4 - بعضى از يهود مىگفتند : بعد از موسى نزول كتاب ديگرى ممكن نيست ، قرآن به آنها پاسخ مىگويد كه ما به داود زبور داديم ، چرا شما از نزول قرآن تعجب مىكنيد ؟ ( البته كتاب داود كتاب احكام نبود بلكه كتاب اخلاق بود ، ولى هر چه بود بعد از تورات و از طرف خداوند نازل شده بود ) .
به هر حال هيچ مانعى ندارد كه تمام جهات چهارگانه فوق دليل بر انتخاب داود و زبور در اين جمله از ميان همه پيامبران و همه كتب آسمانى باشد .
در آيه بعد باز سخن از مشركان است و در تعقيب بحثهاى گذشته به پيامبر ص مىگويد « به آنها بگو معبودهايى را كه غير خدا شايسته پرستش مىپنداريد بخوانيد ، آنها نه قدرت دارند مشكلات و گرفتاريها را از شما بر طرف سازند و نه دگرگونى در آن ايجاد كنند » ( * ( قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِه فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلا تَحْوِيلًا ) * ) .
در حقيقت اين آيه همانند بسيارى ديگر از آيات قرآن ، منطق و عقيده مشركان را از اين راه ابطال مىكند كه پرستش و عبادت الهه يا به خاطر جلب
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 162
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦٢