[ سوره الإسراء ‹ 17 › : آيات 49 تا 52 ]
وَ قالُوا أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَرُفاتاً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً ‹ 49 › قُلْ كُونُوا حِجارَةً أَوْ حَدِيداً ‹ 50 › أَوْ خَلْقاً مِمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَنْ يُعِيدُنا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتى هُوَ قُلْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَرِيباً ‹ 51 › يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِه وَتَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا ‹ 52 ›
ترجمه :
49 - و گفتند آيا هنگامى كه ما استخوانهاى پوسيده و پراكنده اى شديم دگر بار آفرينش تازه اى خواهيم يافت ؟ ! 50 - بگو : شما سنگ و آهن باشيد .
51 - يا هر مخلوقى كه در نظر شما از اين هم سختتر است ( و از حيات و زندگى دور تر ، باز خدا قادر است شما را به زندگى مجدد بازگرداند ) آنها به زودى مىگويند چه كسى ما را باز مىگرداند ؟ بگو همان كسى كه روز نخست شما را آفريد ، آنها سر خود را ( از روى تعجب و انكار ) به سوى تو خم مىكنند و مىگويند :
در چه زمانى خواهد بود ؟ ! بگو شايد نزديك باشد .