برمىگردانند .
47 - ما مىدانيم آنها به چه منظورى به سخنان تو گوش فرا مىدهند ، و هنگامى كه با هم نجوا مىكنند ، در آن هنگام كه ستمگران مىگويند شما جز از انسانى كه سحر شده است پيروى نمىكنيد ! 48 - ببين چگونه براى تو مثل مىزنند ، و از همين رو گمراه شدند و قدرت پيدا كردن راه ( حق ) را ندارند !
شان نزول :
جمعى از مفسران مانند « طبرسى » در « مجمع البيان » و « فخر رازى » در « تفسير كبير » و بعضى ديگر در شان نزول آيات فوق چنين گفتهاند كه آيه نخست در باره گروهى از مشركان نازل شده كه پيامبر ص را به هنگامى كه در شب تلاوت قرآن مىكرد و در كنار خانه كعبه نماز مىگذارد آزار مىدادند ، و او را با سنگ مىزند و مانع دعوت مردم به اسلام مىشدند .
خداوند به لطفش چنان كرد كه آنها نتوانند او را آزار كنند ( و شايد اين از طريق رعب و وحشتى بود كه از پيامبر در دل آنها افكند ) ( 1 ) .
در روايت ديگرى مىخوانيم هنگامى كه پيامبر ص قرآن مىخواند دو نفر از مشركان در طرف راست و دو نفر در طرف چپ قرار مىگرفتند و كف مىزدند و سوت مىكشيدند و با صداى بلند اشعار مىخواندند تا صداى پيامبر ص به گوش مردم نرسد ( 2 ) .
« ابن عباس » مىگويد : ابو سفيان و ابو جهل و غير آنها گاهى نزد پيامبر ص مىآمدند و به سخنان او گوش فرا مىدادند ، روزى يكى از آنها به ديگران گفت : اصلا من نمىفهمم محمد چه مىگويد ؟ فقط مىبينم لبهاى او حركت مىكند !
هامش
( 1 ) مجمع البيان .
( 2 ) تفسير فخر رازى ذيل آيه .