بالآخره ترك ازدواج براى جوانان ، و سختگيريهاى بى دليل طرفين در اين زمينه ، همه از عوامل « قرب به زنا » است كه در آيه فوق با يك جمله كوتاه همه آنها را نهى مىكند ، و در روايات اسلامى نيز هر كدام جداگانه مورد نهى قرار گرفته است .
ب - جمله « * ( إِنَّه كانَ فاحِشَةً ) * » كه مشتمل بر سه تاكيد است ( ان و استفاده از فعل ماضى و تعبير به فاحشه ) عظمت اين گناه آشكار را آشكارتر مىكند .
ج - جمله « * ( ساءَ سَبِيلًا ) * » ( راه زنا بد راهى است ) بيانگر اين واقعيت است كه اين عمل راهى به مفاسد ديگر در جامعه مىگشايد .
فلسفه تحريم زنا
1 - پيدايش هرج و مرج در نظام خانواده ، و از ميان رفتن رابطه فرزندان و پدران ، رابطه اى كه وجودش نه تنها سبب شناخت اجتماعى است ، بلكه موجب حمايت كامل از فرزندان مىگردد ، و پايههاى محبتى را كه در تمام طول عمر سبب ادامه اين حمايت است مىگذارد .
خلاصه ، در جامعه اى كه فرزندان نامشروع و بى پدر فراوان گردند روابط اجتماعى كه بر پايه روابط خانوادگى بنيان شده سخت دچار تزلزل مىگردد .
براى پى بردن به اهميت اين موضوع كافى است يك لحظه چنين فكر كنيم كه چنانچه زنا در كل جامعه انسانى مجاز گردد و ازدواج برچيده شود ، فرزندان بى هويتى كه در چنين شرائطى متولد شوند تحت پوشش حمايت كسى نيستند ، نه در آغاز تولد و نه به هنگام بزرگ شدن .
از اين گذشته از عنصر محبت كه نقش تعيين كننده اى در مبارزه با جنايتها و خشونتها دارد محروم مىشوند ، و جامعه انسانى به يك جامعه كاملا حيوانى توأم با خشونت در همه ابعاد ، تبديل مىگردد .