[ سوره إبراهيم ‹ 14 › : آيات 42 تا 45 ]
وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّه غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيه الأَبْصارُ ‹ 42 › مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَأَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ ‹ 43 › وَأَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَلَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ ‹ 44 › وَسَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَضَرَبْنا لَكُمُ الأَمْثالَ ‹ 45 ›
ترجمه :
42 - و گمان مبر كه خدا از كارهاى ظالمان غافل است ( نه ، بلكه كيفر ) آنها را تاخير انداخته براى روزى كه چشمها در آن ( از ترس و وحشت ) از حركت باز مىايستد .
43 - گردنها برافراشته ، سر به آسمان كرده ، حتى پلك چشمهايشان بى حركت مىماند ( چرا كه به هر طرف نگاه كنند نشانههاى عذاب آشكار است ) و ( لذا ) دلهايشان به كلى ( فرو مىريزد و ) خالى مىگردد ! .
44 - و مردم را از روزى كه عذاب الهى به سراغشان مىآيد بترسان ، آن روز كه ظالمان مىگويند پروردگارا مدت كوتاهى ما را مهلت ده ، تا دعوت تو را بپذيريم ، و از پيامبران پيروى كنيم ( اما به زودى اين پاسخ را مىشنوند كه ) مگر قبلا شما سوگند ياد نكرده بوديد كه زوال و فنايى براى شما نيست ؟ !