كه با علم و دانش خود و يا با فداكارى و شهادت ، يا با ساير مجاهدات در طريق پيشبرد اهداف اجتماعى خدمت كردهاند يك عامل مهم حركت و شكوفايى و پويايى جامعه است .
در اجتماعى كه روح تشكر و قدردانى مرده كمتر كسى علاقه و دلگرمى به خدمت پيدا مىكند ، و به عكس آنها كه بيشتر قدردانى از زحمات و خدمات اشخاص مىكنند ، ملتهايى بانشاطتر و پيشروترند .
توجه به همين حقيقت سبب شده است كه در عصر ما به عنوان قدردانى از زحمات بزرگان گذشته در صدمين سال ، هزارمين سال ، زاد روز ، و در هر فرصت مناسب ديگر ، مراسمى براى بزرگداشت آنها بگيرند و ضمن سپاسگزارى از خدماتشان مردم را به حركت و تلاش بيشتر دعوت كنند .
فى المثل در انقلاب اسلامى كشور ما كه پايان يك دوران تاريك دو هزار و پانصد ساله و آغاز دوران جديدى بود ، وقتى مىبينيم همه سال و هر ماه بلكه هر روز ، خاطره شهيدان انقلاب زنده مىشود و بر آنها درود مىفرستند و به تمام كسانى كه به آنها منسوبند احترام مىگذارند و به خدماتشان ارج مىنهند ، اين خود سبب مىشود كه عشق و علاقه به فداكارى در ديگران پرورش يابد و سطح فداكارى مردم بالاتر رود ، و به تعبير قرآن شكر اين نعمت باعث فزونى آن خواهد شد ، و از خون يك شهيد هزاران مجاهد مىرويد و مصداق زنده لازيدنكم مىشود !
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 283
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٨٣