شده باشد ، و اين تاكيدى است مجدد بر اعجاز قرآن از جنبههاى مختلف كه ما شرح آن را در جاهاى ديگر مخصوصا در كتاب « قرآن و آخرين پيامبر » دادهايم .
بنا بر آنچه در بالا گفتيم منظور از * ( مَنْ عِنْدَه عِلْمُ الْكِتابِ ) * ، آگاهان از محتواى قرآن مجيد است .
ولى بعضى از مفسران احتمال دادهاند كه اشاره به دانشمندان اهل كتاب باشد ، همانها كه نشانههاى پيامبر اسلام ص را در كتب آسمانى خويش خوانده بودند ، و از روى علاقه و آگاهى به او ايمان آوردند .
ولى تفسير اول صحيحتر به نظر مىرسد .
در بسيارى از روايات آمده است كه منظور از * ( مَنْ عِنْدَه عِلْمُ الْكِتابِ ) * على بن ابى طالب ع و ائمه هدى است ، كه در تفسير نور الثقلين و برهان اين روايات جمع آورى شده .
اين روايات دليل بر انحصار نيست و همانگونه كه بارها گفتهايم اشاره به مصداق يا مصداقهاى تام و كامل است و در هر حال تفسير اول را كه ما انتخاب كرديم تاييد مىكند .
سزاوار است در اينجا سخن را با روايتى كه از پيامبر ص نقل شده پايان دهيم .
ابو سعيد خدرى مىگويد از پيامبر درباره قالَ الَّذِي عِنْدَه عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ ( كه در داستان سليمان وارد شده است ) سؤال كردم فرمود :
ذاك وصى اخى سليمان بن داود :
« او وصى و جانشين برادرم سليمان بود » عرض كردم * ( قُلْ كَفى بِاللَّه شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَه عِلْمُ الْكِتابِ ) * از چه كسى سخن مىگويد و اشاره به كيست فرمود :
ذاك اخى على بن ابى طالب :
« او برادرم على بن ابى طالب است » ( 1 ) !
هامش
( 1 ) الميزان جلد 11 صفحه 427 .