به همين جهت گاهى گفته مىشود « نسخ در احكام يك نوع بداء است ، و بداء در امور تكوينى يك نوع نسخ است » .
آيا هيچكس مىتواند چنين امر منطقى را انكار كند ؟ جز كسى كه فرق ميان علت تامه و علل ناقصه نمىگذارد و يا اينكه تحت تاثير تبليغات شوم ضد شيعه اهل بيت ع قرار گرفته و تعصباتش به او اجازه بررسى عقائد شيعه را در كتابهاى خود شيعه نمىدهد ، عجب اينكه فخر رازى با اينكه مساله « بداء » را در مورد شيعه در ذيل آيه * ( يَمْحُوا اللَّه ما يَشاءُ وَيُثْبِتُ ) * آورده است ، هيچ توجه نكرده كه بداء چيزى جز همين « محو و اثبات » نيست ، و با تعصب مخصوصش سخت به شيعه تاخته است كه چرا آنها قائل به « بداء » هستند .
اجازه بدهيد از نمونه هايى كه همه آن را پذيرفتهاند ياد كنيم :
1 - در داستان « يونس » مىخوانيم كه نافرمانى قومش سبب شد كه مجازات الهى به سراغ آنها بيايد و اين پيامبر بزرگ هم كه آنها را قابل هدايت نمىديد و مستحق عذاب مىدانست آنان را ترك گفت ، اما ناگهان ( بدا واقع شد ) يكى از دانشمندان قوم كه آثار عذاب را مشاهده كرد ، آنان را جمع نمود و به توبه دعوت كرد ، همگى پذيرفتند و مجازاتى كه نشانه هايش ظاهر شده بود بر طرف شد ( فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ ) ( يونس آيه 98 ) .
2 - در تواريخ اسلامى نيز آمده كه حضرت مسيح ع درباره عروسى خبر داد كه او در همان شب زفاف ميميرد ، ولى عروس بر خلاف پيش بينى مسيح ع سالم ماند ! ، هنگامى كه از وى جريان را پرسيدند فرمود : آيا صدقه اى در اين راه دادهايد ؟ گفتند : آرى ، فرمود ، صدقه بلاهاى مبرم را دفع مىكند ! ( 1 ) .
هامش
( 1 ) بحار الانوار - چاپ قديم جلد 2 صفحه 131 - از امالى صدوق .