2 - بدا چيست ؟
يكى از بحثهاى جنجالى كه در ميان شيعه و اهل تسنن به وجود آمده بحث در مساله « بدا » است .
فخر رازى در تفسير خود در ذيل آيه مورد بحث مىگويد : « شيعه معتقدند كه » بدا « بر خدا جايز است و حقيقت بدا نزد آنها اين است كه شخص چيزى را معتقد باشد و سپس ظاهر شود كه واقع بر خلاف اعتقاد او است و براى اثبات اين مطلب به آيه * ( يَمْحُوا اللَّه ما يَشاءُ وَيُثْبِتُ ) * تمسك جستهاند . سپس فخر رازى اضافه مىكند اين عقيده باطل است زيرا علم خدا از لوازم ذات او است ، و آنچه چنين است تغيير و تبدل در آن محال است » .
متاسفانه عدم آگاهى از عقيده شيعه در زمينه مساله بداء ، سبب شده است كه بسيارى از برادران اهل تسنن اين گونه نسبتهاى ناروا را به شيعه بدهند ، توضيح اينكه :
« بداء » در لغت به معنى آشكار شدن و وضوح كامل است ، و به معنى پشيمانى نيز آمده ، زيرا شخصى كه پشيمان مىشود حتما مطلب تازه اى براى او پيدا مىشود .
بدون شك « بداء » به اين معنى در مورد خداوند معنى ندارد و هيچ آدم عاقل و دانايى ممكن نيست احتمال بدهد كه مطلبى بر خدا پوشيده باشد ، و سپس با گذشت زمان بر او آشكار گردد ، اصولا اين سخن كفر صريح و زننده اى است ، و لازمه آن نسبت دادن جهل و نادانى به ذات پاك خداوند است ، و ذات او را محل تغيير و حوادث دانستن ، حاشا كه شيعه اماميه چنين احتمالى را درباره ذات مقدس خدا بدهند .
آنچه شيعه از معنى « بداء » اعتقاد دارد و روى آن اصرار و پافشارى مىكند و طبق آنچه در روايات اهل بيت ع آمده
ما عرف اللَّه حق معرفته من لم يعرفه