به اين حوادث هشدار دهنده نشوند ، در همسايگى ، يا نزديكى آنها واقع مىگردد ، آيا براى بيدار شدن آنها كافى نيست .
[ سوره الرعد ‹ 13 › : آيات 33 تا 34 ]
أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَجَعَلُوا لِلَّه شُرَكاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ أَمْ تُنَبِّئُونَه بِما لا يَعْلَمُ فِي الأَرْضِ أَمْ بِظاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّه فَما لَه مِنْ هادٍ ‹ 33 › لَهُمْ عَذابٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَلَعَذابُ الآخِرَةِ أَشَقُّ وَما لَهُمْ مِنَ اللَّه مِنْ واقٍ ‹ 34 ›
ترجمه :
33 - آيا كسى كه بالاى سر همه ايستاده ( و حافظ و نگهبان و مراقب همه است ) و اعمال همه را مىبيند ( همچون كسى است كه هيچيك از اين صفات را ندارد ) آنان براى خدا شريكانى قرار دادند ، بگو آنها را نام ببريد ! آيا به او چيزى را خبر مىدهيد كه از وجود آن در روى زمين بى خبر است ؟ يا سخنان ظاهرى ( و تو خالى ) مىگوئيد ، ( نه ، شريكى براى خدا وجود ندارد ) بلكه در نظر كافران دروغهايشان زينت داده شده ( و بر اثر ناپاكى درون ، چنين مىپندارند كه واقعيتى دارد ) و آنها از راه ( خدا ) بازداشته شدهاند و هر كس را خدا گمراه كند راهنمايى نخواهد داشت .
34 - براى آنها عذاب ( دردناكى ) در دنياست ، و عذاب آخرت سختتر است ، و در برابر خدا هيچ كس نمىتواند آنها را نگه دارد .
تفسير : چگونه خدا را با بتها قرين مىسازيد ؟ !
در اين آيات بار ديگر به بحث در باره توحيد و شرك باز مىگردد و مردم را