راضى به سرعت پيشروى مىكرد ، و روز به روز اسكلت كشتى آماده تر و مهياتر مىشد ، فقط گاهى سر بلند مىكرد و اين جمله كوتاه و پر معنى را به آنها مىگفت :
« اگر امروز شما ما را مسخره مىكنيد ما هم همين گونه در آينده نزديكى شما را مسخره خواهيم كرد » ! ( * ( قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ ) * ) :
آن روز كه شما در ميان طوفان سرگردان خواهيد شد و سراسيمه به هر سو مىدويد و هيچ پناهگاهى نخواهيد داشت و از ميان امواج فرياد مىكشيد و التماس مىكنيد كه ما را نجات ده آرى آن روز مؤمنان بر افكار شما و غفلت و جهل و بىخبريتان مىخندند .
« در آن روز خواهيد دانست چه كسى عذاب خوار كننده به سراغ او خواهد آمد و مجازات جاودان دامنش را خواهد گرفت » ( * ( فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيه عَذابٌ يُخْزِيه وَيَحِلُّ عَلَيْه عَذابٌ مُقِيمٌ ) * ) اشاره به اينكه اگر چه مزاحمتهاى شما نسبت بما عذاب دردناكى است ولى اولا ما در تحمل اين شدائد سربلنديم و پرافتخار ، و ثانيا اينها هر چه باشد زود گذر است اما مجازات الهى هم خوار كننده است هم پايان ناپذير و اين دو با هم قابل مقايسه نيست .
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد :
1 - تصفيه نه انتقام
از آيات فوق به خوبى استفاده مىشود كه عذابهاى الهى جنبه انتقامى ندارد ، بلكه بخاطر تصفيه نوع بشر و از ميان رفتن آنها كه شايسته حيات نيستند و باقى ماندن صالحان صورت مىگيرد .