و اين كار خود دليل بر اين است كه او از شوهر خود ، حساب نمىبرد ، و از رسوايى گذشته اش درسى نگرفت .
« سپس به يوسف دستور داد كه در آن مجلس ، گام بگذارد » تا زنان سرزنشگر ، با ديدن جمال او . وى را در اين عشقش ملامت نكنند ( * ( وَقالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ) * ) .
تعبير به * ( اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ) * ( بيرون بيا ) به جاى « ادخل » ( داخل شو ) اين معنى را مىرساند كه همسر عزيز ، يوسف را در بيرون نگاه نداشت ، بلكه در يك اطاق درونى كه احتمالا محل غذا و ميوه بوده ، سرگرم ساخت تا ورود او به مجلس از در ورودى نباشد و كاملا غير منتظره و شوك آفرين باشد ! .
اما زنان مصر كه طبق بعضى از روايات ده نفر و يا بيشتر از آن بودند ، هنگامى كه آن قامت زيبا و چهره نورانى را ديدند ، و چشمشان به صورت دلرباى يوسف افتاد ، صورتى همچون خورشيد كه از پشت ابر ناگهان ظاهر شود و چشمها را خيره كند ، در آن مجلس طلوع كرد چنان واله و حيران شدند كه دست از پا و ترنج از دست ، نمىشناختند « آنها بهنگام ديدن يوسف او را بزرگ و فوق العاده شمردند » ( * ( فَلَمَّا رَأَيْنَه أَكْبَرْنَه ) * ) .
« و آن چنان از خود بى خود شدند كه ( بجاى ترنج ) دستها را بريدند » ( و قطعن ايديهن ) .
و هنگامى كه ديدند ، برق حيا و عفت از چشمان جذاب او مىدرخشد و رخسار معصومش از شدت حيا و شرم گلگون شده ، « همگى فرياد بر آوردند كه نه ، اين جوان هرگز آلوده نيست ، او اصلا بشر نيست ، او يك فرشته بزرگوار آسمانى است » ( * ( وَقُلْنَ حاشَ لِلَّه ما هذا بَشَراً إِنْ هذا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ ) * ) ( 1 ) .
هامش
( 1 ) * ( حاشَ لِلَّه ) * ، از ماده « حشى » به معنى طرف و ناحيه است و « تحاشى » به معنى كنارگيرى مىآيد و مفهوم جمله « حاش للَّه » اين است كه خدا منزه است ، اشاره به اينكه يوسف هم بنده اى است پاك و منزه .