كرده يا رو در رو به دفاع از خويش برخاسته ، مسلما پيراهن يوسف از جلو پاره خواهد شد ، و چه جالب است كه اين مساله ساده پاره شدن پيراهنى ، مسير زندگى بىگناهى را تغيير دهد و همين امر كوچك سندى بر پاكى او ، و دليلى بر رسوايى مجرمى گردد ! .
عزيز مصر ، اين داورى را كه بسيار حساب شده بود پسنديد ، و در پيراهن يوسف خيره شد ، « و هنگامى كه ديد پيراهنش از پشت سر پاره شده ( مخصوصا با توجه به اين معنى كه تا آن روز دروغى از يوسف نشنيده بود ) رو به همسرش كرد و گفت : اين كار از مكر و فريب شما زنان است كه مكر شما زنان ، عظيم است » ( * ( فَلَمَّا رَأى قَمِيصَه قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قالَ إِنَّه مِنْ كَيْدِكُنَّ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ ) * ) .
در اين هنگام عزيز مصر از ترس اينكه ، اين ماجراى اسفانگيز برملا نشود ، و آبروى او در سرزمين مصر ، بر باد نرود ، صلاح اين ديد كه سر و ته قضيه را به هم آورده و بر آن سر پوش نهد ، رو به يوسف كرد و گفت : « يوسف تو صرف نظر كن و ديگر از اين ماجرا چيزى مگو » ( * ( يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هذا ) * ) .
سپس رو به همسرش كرد و گفت : « تو هم از گناه خود استغفار كن كه از خطاكاران بودى » ( * ( وَاسْتَغْفِرِي لِذَنْبِكِ إِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخاطِئِينَ ) * ) . ( 1 )
بعضى گفتهاند گوينده اين سخن ، عزيز مصر نبود ، بلكه همان شاهد بود ، ولى هيچ دليلى براى اين احتمال وجود ندارد ، بخصوص كه اين جمله بعد از گفتار عزيز واقع شده است .
هامش
( 1 ) در اين جمله « * ( مِنَ الْخاطِئِينَ ) * » كه جمع مذكر است گفته شده ، نه « من الخاطئات » كه جمع مؤنث است ، اين به خاطر آنست كه در بسيارى از موارد جمع مذكر را به عنوان تغليب بر هر دو گروه اطلاق مىكنند ، يعنى تو در زمره خطاكارانى .