از همسر خود تعبير به « آقا » مىكنند .
در اين هنگام كه همسر عزيز از يك سو خود را در آستانه رسوايى ديد ، و از سوى ديگر شعله انتقامجويى از درون جان او زبانه مىكشيد ، نخستين چيزى كه بنظرش آمد اين بود كه با قيافه حقبجانبى رو به سوى همسرش كرد و يوسف را با اين بيان متهم ساخت ، « صدا زد كيفر كسى كه نسبت به اهل و همسر تو ، اراده خيانت كند ، جز زندان يا عذاب اليم چه خواهد بود » ؟ ! ( * ( قالَتْ ما جَزاءُ مَنْ أَرادَ بِأَهْلِكَ سُوءاً إِلَّا أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذابٌ أَلِيمٌ ) * ) .
جالب اينكه اين زن خيانتكار تا خود را در آستانه رسوايى نديده بود فراموش كرده بود كه همسر عزيز مصر است ، ولى در اين موقع با تعبير اهلك ( خانواده تو ) مىخواهد حس غيرت عزيز را برانگيزد كه من مخصوص توام نبايد ديگرى چشم طمع در من بدوزد ! ، اين سخن بىشباهت به گفتار فرعون مصر در عصر موسى ع نيست ، كه به هنگام تكيه بر تخت قدرت مىگفت أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ :
« آيا كشور مصر از آن من نيست » ( زخرف - 51 ) اما به هنگامى كه تخت و تاج خود را در خطر ، و ستاره اقبال خويش را در آستانه افول ديد گفت : اين دو برادر ( موسى و هارون ) مىخواهند شما را از « سرزمينتان » ! خارج سازند ، يُرِيدانِ أَنْ يُخْرِجاكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ ( طه - 63 ) .
نكته قابل توجه ديگر اينكه همسر عزيز مصر ، هرگز نگفت يوسف قصد سويى در باره من داشته بلكه در باره ميزان مجازات او با عزيز مصر صحبت كرد ، آن چنان كه گويى اصل مساله مسلم است ، و سخن از ميزان كيفر و چگونگى مجازات او است و اين تعبير حساب شده در آن لحظه اى كه مىبايست آن زن دست و پاى خود را گم كند نشانه شدت حيله گرى او است ( 1 ) .
هامش
( 1 ) در اينكه « ما » در جمله « ما جزاء » . . . نافيه است يا استفهاميه ؟ در ميان مفسران گفتگو است ولى نتيجه آن در هر حال چندان تفاوتى نمىكند .