انجام داده بود ، بنا بر اين جاى اين نداشت كه قرآن بگويد او تصميم بر اين كار گرفت چرا كه اين لحظه ، لحظه تصميم نبود .
ديگر اينكه پيدا شدن حالت خشونت و انتقامجويى ، پس از اين شكست ، طبيعى است زيرا او تمام آنچه را در توان داشت از طريق ملايمت با يوسف به خرج داد ، و چون نتوانست از اين راه در او نفوذ كند به حربه ديگر متوسل شد كه حربه خشونت بود .
سوم اينكه در ذيل اين آيه مىخوانيم * ( كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْه السُّوءَ وَالْفَحْشاءَ ) * :
« ما هم » بدى « و هم » فحشاء « را از يوسف بر طرف ساختيم » فحشاء ، همان آلودگى به بى عفتى است ، و سوء نجات از چنگال ضربه همسر عزيز مصر .
ولى به هر حال يوسف ، چون برهان پروردگار را ديد ، از گلاويز شدن به آن زن خوددارى كرد مبادا به او حمله كند و او را مضروب سازد و اين خود دليلى شود كه او قصد تجاوز را داشته ، و لذا ترجيح داد كه خود را از آن محل دور سازد و به سوى در فرار كند .
3 - بدون شك ، يوسف جوانى بود با تمام احساسات جوانى ، هر چند غرائز نيرومند او تحت فرمان عقل و ايمان او بود ، ولى طبيعى است كه هر گاه چنين انسانى در برابر صحنههاى فوق العاده هيجان انگيز قرار گيرد ، طوفانى در درون او بر پا مىشود ، و غريزه و عقل به مبارزه با يكديگر بر مىخيزند ، هر قدر امواج عوامل تحريك كننده نيرومندتر باشد ، كفه غرائز ، قوت مىگيرد ، تا آنجا كه ممكن است در يك لحظه زود گذر به آخرين مرحله قدرت برسد ، آن چنان كه اگر از اين مرحله ، گامى فراتر رود ، لغزشگاه هولناكى است ، ناگهان نيروى ايمان و عقل به هيجان در مىآيد و به اصطلاح بسيج مىشود و كودتا مىكند ، و قدرت غريزه را كه تا لب پرتگاه كشانيده بود به عقب ميراند .
قرآن مجيد اين لحظه زود گذر حساس و بحرانى را كه در ميان دو زمان
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 372
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٧٢