تفسير :
عشق سوزان همسر عزيز مصر .
يوسف با آن چهره زيبا و ملكوتيش ، نه تنها عزيز مصر را مجذوب خود كرد ، بلكه قلب همسر عزيز را نيز به سرعت در تسخير خود در آورد ، و عشق او پنجه در اعماق جان او افكند و با گذشت زمان ، اين عشق ، روز بروز داغتر و سوزانتر شد ، اما يوسف پاك و پرهيزكار جز به خدا نمىانديشيد و قلبش تنها در گرو « عشق خدا » بود .
امور ديگرى نيز دست به دست هم داد و به عشق آتشين همسر عزيز ، دامن زد .
نداشتن فرزند از يك سو ، غوطه ور بودن در يك زندگى پر تجمل اشرافى از سوى ديگر ، و نداشتن هيچگونه گرفتارى در زندگى داخلى آن چنان كه معمول اشراف و متنعمان است از سوى سوم ، و بىبند و بارى شديد حاكم بر دربار مصر از سوى چهارم ، اين زن را كه از ايمان و تقوى نيز بهره اى نداشت در امواج وسوسههاى شيطانى فرو برد ، آن چنان كه سرانجام تصميم گرفت مكنون دل خويش را با يوسف در ميان بگذارد و از او تقاضاى كامجويى كند .
او از تمام وسائل و روشها براى رسيدن به مقصد خود در اين راه استفاده كرد ، و با خواهش و تمنا ، كوشيد در دل او اثر كند آن چنان كه قرآن مىگويد : « آن زن كه يوسف در خانه او بود پى در پى از او تمناى كامجويى كرد » ( * ( وَراوَدَتْه الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها عَنْ نَفْسِه ) * ) .
جمله « راودته » از ماده « مراوده » در اصل به معنى جستجوى مرتع و چراگاه است و مثل معروف : الرائد لا يكذب قومه ( كسى كه دنبال چراگاه مىرود به قوم و قبيله خود دروغ نمىگويد ) اشاره به همين است و همچنين به ميل سرمه دان كه آهسته سرمه را با آن به چشم مىكشند ، « مرود » ( بر وزن منبر ) گفته مىشود ، و سپس به هر كارى كه با مدارا و ملايمت طلب شود ، اطلاق شده است .