قرآن مىگويد : « كسى كه يوسف را در مصر خريد ، به همسرش سفارش او را كرد ، و گفت : مقام اين غلام را گرامى دار و به چشم بردگان به او نگاه نكن ، چرا كه ما اميدواريم بهره فراوانى از اين كودك در آينده ببريم و يا او را به عنوان فرزند براى خود انتخاب كنيم » ( * ( وَقالَ الَّذِي اشْتَراه مِنْ مِصْرَ لِامْرَأَتِه أَكْرِمِي مَثْواه عَسى أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَه وَلَداً ) * ) ( 1 ) .
از اين جمله چنين استفاده مىشود كه عزيز مصر فرزندى نداشت و در اشتياق فرزند به سر مىبرد ، هنگامى كه چشمش به اين كودك زيبا و برومند افتاد ، دل به او بست كه بجاى فرزند براى او باشد .
سپس اضافه مىكند « اين چنين يوسف را ، در آن سرزمين ، متمكن و متنعم و صاحب اختيار ساختيم » ( * ( وَكَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الأَرْضِ ) * ) .
اين « تمكين » در ارض ، يا به خاطر آن بود كه آمدن يوسف به مصر و مخصوصا گام نهادن او در محيط زندگى عزيز مصر ، مقدمه اى براى قدرت فوق العاده او در آينده شد ، و يا به خاطر اين بود كه زندگى در قصر عزيز قابل مقايسه با زندگى در قعر چاه نبود ، آن شدت تنهايى و گرسنگى وحشت كجا و اينهمه نعمت و رفاه و آرامش كجا ؟ .
بعد از آن اضافه مىنمايد كه « ما اين كار را كرديم تا تاويل احاديث را به او تعليم دهيم » ( * ( وَلِنُعَلِّمَه مِنْ تَأْوِيلِ الأَحادِيثِ ) * ) .
منظور از « تاويل احاديث » همانگونه كه سابقا اشاره شد علم تعبير خواب است كه يوسف از طريق آن مىتوانست به بخش مهمى از اسرار آينده آگاهى پيدا كند ، و يا اينكه منظور وحى الهى است چرا كه يوسف با گذشتن از گردنههاى صعب العبور آزمايشهاى الهى در دربار عزيز مصر اين شايستگى را پيدا كرد كه
هامش
( 1 ) « مثوا » به معنى مقام از ماده « ثوى » به معنى اقامت است ولى در اينجا به معنى موقعيت و مقام و منزلت مىباشد .