داشت ، در حالى كه شكيبا بود و خدا را سپاس مىگفت ، اما يعقوب و خانواده يعقوب ، كاملا سير شدند ، و هنگام صبح مقدارى از غذاى آنها اضافه مانده بود ! .
امام سپس اضافه فرمود : خداوند به يعقوب در همان صبح ، وحى فرستاد كه تو اى يعقوب بنده مرا خوار كردى و خشم مرا بر افروختى ، و مستوجب تاديب و نزول مجازات بر تو و فرزندانت شدى . . . اى يعقوب من دوستانم را زودتر از دشمنانم توبيخ و مجازات مىكنم و اين به خاطر آنست كه به آنها علاقه دارم ! » ( 1 ) .
قابل توجه اينكه به دنبال اين حديث مىخوانيم كه ابو حمزه مىگويد از امام سجاد ع پرسيدم يوسف چه موقع آن خواب را ديد ؟ امام فرمود : « در همان شب » ( 2 ) .
از اين حديث به خوبى استفاده مىشود كه يك لغزش كوچك و يا صريحتر يك « ترك اولى » كه گناه و معصيتى هم محسوب نمىشد ، ( چرا كه حال آن سائل بر يعقوب روشن نبود ) از پيامبران و اولياى حق چه بسا سبب مىشود كه خداوند ، گوشمالى دردناكى به آنها بدهد ، و اين نيست مگر به خاطر اينكه مقام والاى آنان ايجاب مىكند ، كه همواره مراقب كوچكترين گفتار و رفتار خود باشند ، چرا كه حسنات الأبرار سيئات المقربين ( كارهايى كه براى بعضى از نيكان « حسنه » محسوب مىشود براى مقربان درگاه خداوند « سيئه » است ) .
جايى كه يعقوب آن همه درد و رنج به خاطر بىخبر ماندن از درد دل يك سائل بكشد بايد فكر كرد ، كه جامعه اى كه در آن گروهى سير و گروه زيادترى گرسنه باشند چگونه ممكن است مشمول خشم و غضب پروردگار نشوند و چگونه خداوند آنها را مجازات نكند .
هامش
( 1 ) و ( 2 ) تفسير برهان جلد 2 صفحه 243 و نور الثقلين جلد 2 صفحه 411 .