ولى اين رحمت الهى مخصوص گروه معينى نيست ، همه مىتوانند ( به شرط اينكه بخواهند ) از آن استفاده كنند ، اصلا « خداوند مردم را براى پذيرش اين رحمت و موهبت آفريده » * ( ( وَلِذلِكَ خَلَقَهُمْ ) * ) .
آنها كه بخواهند در زير اين چتر رحمت الهى قرار بگيرند راه براى آنها باز است رحمتى كه از طريق تشخيص عقل و هدايت انبياء و كتب آسمانى به همه مردم افاضه شده است .
و هر گاه از اين رحمت و موهبت استفاده كنند درهاى بهشت و سعادت جاويدان به روى آنها گشوده خواهد شد .
در غير اين صورت « فرمان خدا صادر شده است كه جهنم را از سركشان و طاغيان جن و انس پر مىكنم » ( * ( وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لأَمْلأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ) * ) .
در اينجا به چند نكته بايد توجه داشت :
[ آزادى اراده ]
1 - آزادى اراده اساس آفرينش انسان و دعوت همه انبياء است ، و اصولا بدون آن انسان حتى يك گام در مسير تكامل ( تكامل انسانى و معنوى ) پيش نخواهد رفت ، به همين دليل در آيات متعددى از قرآن تاكيد شده است كه اگر خداوند مىخواست همه را به اجبار هدايت مىكرد ، اما چنين نخواست .
كار خداوند تنها دعوت به مسير حق و نشان دادن راه ، و علامتگذارى ، و هشدار دادن در برابر بيراهه ، و تعيين كردن راهبر ، و برنامه طى طريق است .
قرآن مىگويد : إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى ! « بر ما نشان دادن راه است » ( سوره ليل آيه 12 ) .
و نيز مىگويد إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ : « تو فقط يادآورى