مرفه جامعهها به وجود مىآيد ، چرا كه مستى شهوت آنها را از پرداختن به ارزشهاى اصيل انسانى و درك واقعيتهاى اجتماعى باز مىدارد و غرق عصيان و گناه مىسازد .
[ سوره هود ‹ 11 › : آيات 118 تا 119 ]
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَلا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ ‹ 118 › إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَلِذلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لأَمْلأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ‹ 119 ›
ترجمه :
118 - و اگر پروردگارت مىخواست همه مردم را امت واحده ( بدون هيچگونه اختلاف ) قرار مىداد ، ولى آنها همواره مختلفند .
119 - مگر آنچه پروردگارت رحم كند و براى همين ( پذيرش رحمت و در سايه آن تكامل ) آنها را آفريد و فرمان پروردگارت قطعى است كه جهنم را از ( سركشان و طاغيان ) جن و انس پر خواهم كرد .
تفسير :
در نخستين آيه مورد بحث به يكى از سنن آفرينش كه در واقع زير بناى ساير مسائل مربوط به انسان است اشاره شده و آن مساله اختلاف و تفاوت در ساختمان روح و جسم و فكر و ذوق و عشق انسانها ، و مساله آزادى اراده و اختيار است .
مىفرمايد : « اگر خدا مىخواست ، همه مردم را امت واحده قرار مىداد ولى خداوند چنين كارى را نكرده و همواره انسانها با هم اختلاف دارند » ( * ( وَلَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَلا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ ) * ) .
تا كسى تصور نكند تاكيد و اصرار پروردگار در اطاعت فرمانش دليل