اشاره شده است .
ويژگى سرگذشت موسى نسبت به پيامبرانى همچون شعيب و صالح و هود و لوط كه در گذشته خوانديم ، اين است كه آنها بر ضد اقوام گمراه ، قيام كردند ، ولى موسى علاوه بر اين در برابر حكومت خودكامه اى همچون دستگاه جبار فرعون قيام نمود .
اصولا هميشه آب را بايد از سرچشمه صاف كرد ، و تا حكومتهاى فاسد بر سر كارند هيچ جامعه اى روى سعادت نخواهد ديد ، و رهبران الهى در اين گونه اجتماعات قبل از همه بايد اين كانونهاى فساد را درهم بكوبند .
ولى بايد توجه داشت كه در اين قسمت از سرگذشت موسى ، تنها يك گوشه را مىخوانيم گوشه اى كه در عين كوچكى ، پيام بزرگى براى همه انسانها دارد .
نخستين آيه مىگويد : « ما موسى را با معجزاتى كه در اختيار او قرار داديم و منطقى قوى و نيرومند فرستاديم » ( * ( وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَسُلْطانٍ مُبِينٍ ) * ) .
« سلطان » كه به معنى تسلط است گاهى در سلطه ظاهرى و زمانى در سلطه منطقى به كار مىرود سلطه اى كه مخالف را در بن بست قرار دهد به گونه اى كه هيچ راهى براى فرار نيابد ! در آيه فوق به نظر مىرسد كه سلطان در همان معنى دوم به كار رفته و آيات اشاره به معجزات روشن موسى است ( مفسران احتمالات ديگرى نيز در باره اين دو كلمه دادهاند ) .
به هر حال موسى را با آن معجزات كوبنده و آن منطق نيرومند به سوى فرعون و ملاء او فرستاديم ( * ( إِلى فِرْعَوْنَ وَمَلَائِه ) * ) .
همانگونه كه بارها گفتهايم « ملا » به كسانى گفته مىشود كه ظاهر آنها چشمها را پر مىكند هر چند توخالى هستند ، و در منطق قرآن بيشتر به اعيان
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 223
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٢٣