ع چنين نقل شده :
اول ما ينطق به القائم عليه السلام حين خرج هذه الاية * ( بَقِيَّتُ اللَّه خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * ، ثم يقول انا بقية اللَّه و حجته و خليفته عليكم فلا يسلم عليه مسلم الا قال السلام عليك يا بقية اللَّه فى ارضه
: « نخستين سخنى كه مهدى ع پس از قيام خود مىگويد اين آيه است » * ( بَقِيَّتُ اللَّه خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * « سپس مىگويد منم بقية اللَّه و حجت و خليفه او در ميان شما ، سپس هيچكس بر او سلام نمىكند مگر اينكه مىگويد : السلام عليك يا بقية اللَّه فى ارضه » ( 1 ) .
بارها گفتهايم آيات قرآن هر چند در مورد خاصى نازل شده باشد مفاهيم جامعى دارد كه مىتواند در اعصار و قرون بعد بر مصداقهاى كلىتر و وسيعتر ، تطبيق شود .
درست است كه در آيه مورد بحث ، مخاطب قوم شعيبند ، و منظور از « * ( بَقِيَّتُ اللَّه ) * » سود و سرمايه حلال و يا پاداش الهى است ، ولى هر موجود نافع كه از طرف خداوند براى بشر باقى مانده و مايه خير و سعادت او گردد ، « بقية اللَّه » محسوب مىشود .
تمام پيامبران الهى و پيشوايان بزرگ « بقية اللَّه » اند .
تمام رهبران راستين كه پس از مبارزه با يك دشمن سر سخت براى يك قوم و ملت باقى ميمانند از اين نظر بقية اللَّه اند .
همچنين سربازان مبارزى كه پس از پيروزى از ميدان جنگ باز مىگردند آنها نيز بقية اللَّه اند .
و از آنجا كه مهدى موعود ع آخرين پيشوا و بزرگترين رهبر انقلابى پس از قيام پيامبر اسلام ص است يكى از روشنترين مصاديق « بقية اللَّه » مىباشد و از همه به اين لقب شايسته تر است ، بخصوص كه تنها باقيمانده بعد از پيامبران
هامش
( 1 ) به نقل تفسير صافى ذيل آيه فوق .