[ سوره هود ‹ 11 › : آيات 81 تا 83 ]
قالُوا يا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ إِنَّه مُصِيبُها ما أَصابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَ لَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ ‹ 81 › فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها وَأَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ ‹ 82 › مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ ‹ 83 ›
ترجمه :
81 - گفتند : اى لوط ! ما رسولان پروردگار توايم ، آنها هرگز دسترسى به تو پيدا نخواهند كرد ، در دل شب با خانواده ات ( از اين شهر ) حركت كن و هيچيك از شما پشت سرش را نگاه نكند ، مگر همسر تو كه او هم به همان بلائى كه آنها گرفتار مىشوند گرفتار خواهد شد ، موعد آنها صبح است ، آيا صبح نزديك نيست ؟ ! .
82 - هنگامى كه فرمان ما فرا رسيد آن ( شهر و ديار ) را زير و رو كرديم و بارانى از سنگ :
گلهاى متحجر متراكم بر روى هم بر آنها نازل نموديم .
83 - ( سنگهايى كه ) نزد پروردگارت نشاندار بود و آن از ستمگران دور نيست .
تفسير : پايان زندگى اين گروه ستمكار .
سر انجام هنگامى كه رسولان پروردگار نگرانى شديد لوط را مشاهده كردند كه در چه عذاب و شكنجه روحى گرفتار است ، پرده از روى اسرار كار خود برداشتند و به او » گفتند : « اى لوط ما فرستادگان پروردگار توايم نگران مباش ، و بدان كه آنها هرگز دسترسى به تو پيدا نخواهند كرد » ! ( * ( قالُوا يا