حادثه آمده است .
از بعضى از كتب لغت مانند « قاموس » استفاده مىشود كه اين تعبير در موقعى گفته مىشود كه شدت حادثه بقدرى باشد كه انسان تمام راههاى چاره را به روى خود بسته ببيند .
« عصيب » از ماده « عصب » ( بر وزن اسب ) به معنى بستن چيزى به يكديگر است ، و از آنجا كه حوادث سخت و ناراحت كننده انسان را در هم مىپيچد و گويى در لابلاى ناراحتى قرار مىدهد ، عنوان « عصيب » به آن اطلاق مىشود ، و عرب روزهاى گرم و سوزان را نيز « يوم العصيب » مىگويد .
به هر حال لوط ، راهى جز اين نداشت كه ميهمانهاى تازه وارد را به خانه خود بپذيرد و از آنها پذيرايى كند ، اما براى اينكه آنها را اغفال نكرده باشد ، در وسط راه چند بار به آنها گوشزد كرد ، كه اين شهر مردم شرور و منحرفى دارد ، تا اگر مهمانها توانايى مقابله با آنان را ندارند ، حساب كار خويش بكنند .
در روايتى مىخوانيم كه خداوند به فرشتگان دستور داده بود كه تا اين پيامبر ، سه بار شهادت بر بدى و انحراف اين قوم ندهد ، آنها را مجازات نكنند ( يعنى حتى در اجراى فرمان خدا نسبت به يك قوم گناهكار بايد موازين يك دادگاه و محاكمه عادلانه انجام گردد ! ) و اين رسولان شهادت لوط را در اثناء راه سه بار شنيدند . ( 1 )
در پاره اى از روايات آمده كه لوط آن قدر مهمانهاى خود را معطل كرد تا شب فرا رسيد شايد دور از چشم آن قوم شرور و آلوده بتواند با حفظ حيثيت و آبروى از آنان پذيرايى كند .
ولى چه مىتوان كرد . وقتى كه انسان دشمنش در درون خانه اش باشد .
هامش
( 1 ) مجمع البيان ذيل آيه .