آن اصابت كند نرم نرم بريان و پخته مىشود .
از اين جمله استفاده مىشود كه يكى از آداب مهماندارى آن است كه غذا را هر چه زودتر براى او آماده كنند ، چرا كه مهمان وقتى از راه مىرسد مخصوصا اگر مسافر باشد غالبا خسته و گرسنه است ، هم نياز به غذا دارد ، و هم نياز به استراحت ، بايد زودتر غذاى او را آماده كنند تا بتواند استراحت كند .
ممكن است بعضى خرده گيران بگويند براى چند مهمان يك گوساله بريان زياد است ! ولى با توجه به اينكه اولا در تعداد اين مهمانها كه قرآن عددشان را صريحا بيان نكرده گفتگو است ، بعضى سه و بعضى چهار و بعضى نه و بعضى يازده نفر نوشتهاند ، و از اين بيشتر هم احتمال دارد ، و ثانيا ابراهيم هم پيروان و دوستانى داشت و هم كاركنان و آشنايانى ، و اين معمول است كه گاه به هنگام فرا رسيدن ميهمان غذايى درست مىكنند چند برابر نياز ميهمان ، و همه از آن استفاده مىكنند .
اما در اين هنگام واقعه عجيبى اتفاق افتاد و آن اينكه ابراهيم مشاهده كرد كه ميهمانان تازه وارد دست بسوى غذا دراز نمىكنند ، اين كار براى او تازگى داشت و به همين دليل احساس بيگانگى نسبت به آنها كرد و باعث وحشت او شد ( فلما رآ * ( أَيْدِيَهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْه نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ) * ) .
اين موضوع از يك رسم و عادت ديرينه سرچشمه مىگرفت كه هم اكنون نيز در ميان اقوامى كه به سنتهاى خوب گذشته پايبندند وجود دارد ، كه اگر كسى از غذاى ديگرى تناول كند و به اصطلاح نان و نمك او را بخورد ، قصد سويى در باره او نخواهد كرد . و به همين دليل اگر كسى واقعا قصد سويى نسبت به ديگرى داشته باشد سعى مىكند نان و نمك او را نخورد ، روى اين
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 169
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦٩