مفصلتر از اينجا آمده ( مانند سوره بقره ، آل عمران ، نساء ، انعام ، انبياء ، و غير آن ) ولى در اينجا تنها به يك قسمت از زندگانى او كه مربوط به داستان قوم لوط و مجازات اين گروه آلوده عصيانگر است ، ذكر شده ، نخست مىگويد :
« فرستادههاى ما نزد ابراهيم آمدند در حالى كه حامل بشارتى بودند » ( * ( وَلَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى ) * ) .
همانگونه كه از آيات بعد استفاده مىشود اين فرستادگان الهى همان فرشتگانى بودند كه مامور درهم كوبيدن شهرهاى قوم لوط بودند ، ولى قبلا براى دادن پيامى به ابراهيم ع نزد او آمدند .
در اينكه اين بشارتى كه آنها حامل آن بودند چه بوده است ، دو احتمال وجود دارد كه جمع ميان آن دو نيز بىمانع است : نخست بشارت به تولد اسماعيل و اسحاق ، زيرا يك عمر طولانى بر ابراهيم گذشته بود و هنوز فرزندى نداشت ، در حالى كه آرزو مىكرد فرزند يا فرزندانى كه حامل لواى نبوت باشند داشته باشد ، بنا بر اين اعلام تولد اسحاق و اسماعيل بشارت بزرگى براى او محسوب مىشد .
ديگر اينكه ابراهيم از فساد قوم لوط و عصيانگرى آنها سخت ناراحت بود ، هنگامى كه با خبر شد آنها چنين ماموريتى دارند ، خوشحال گشت .
بهر حال : « هنگامى كه رسولان بر او وارد شدند ، سلام كردند » ( * ( قالُوا سَلاماً ) * ) « او هم در پاسخ با آنها سلام گفت » ( * ( قالَ سَلامٌ ) * ) « و چيزى نگذشت كه گوساله بريانى براى آنها آورد » ( * ( فَما لَبِثَ أَنْ جاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ ) * ) « عجل » به معنى گوساله ، و « حنيذ » به معنى بريان است ، و بعضى احتمال دادهاند كه حنيذ هر نوع بريان را نمىگيرد بلكه تنها به گوشتى گفته مىشود كه روى سنگها مىگذارند و در كنار آتش قرار مىدهند و بىآنكه آتش به
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 168
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦٨