تفسير : سرانجام قوم ثمود
در اين آيات چگونگى نزول عذاب را بر اين قوم سركش ( قوم ثمود ) بعد از پايان مدت سه روز تشريح مىكند : « هنگامى كه فرمان ما دائر به مجازات اين گروه فرا رسيد صالح و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند در پرتو رحمت خويش رهايى بخشيديم ( * ( فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا صالِحاً وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَه بِرَحْمَةٍ مِنَّا ) * ) .
نه تنها از عذاب جسمانى و مادى كه « از رسوايى و خوارى و بى آبرويى كه آن روز دامن اين قوم سركش را گرفت نيز نجاتشان داديم » ( * ( وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ ) * ) ( 1 ) .
« چرا كه پروردگارت قوى و قادر بر همه چيز و مسلط به هر كار است » هيچ چيز براى او محال نيست ، و هيچ قدرتى توانايى مقابله با اراده او را ندارد ( * ( إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ ) * ) ، و به همين دليل نجات گروهى با ايمان از ميان انبوه جمعيتى كه غرق عذاب الهى مىشوند ، هيچگونه زحمت و اشكالى براى او توليد نخواهد كرد ، اين رحمت الهى است كه ايجاب مىكند ، بىگناهان به آتش گنهكاران نسوزند ، و مؤمنان به خاطر افراد بىايمان گرفتار نشوند .
« ولى ظالمان را صيحه آسمانى فرو گرفت ، و آن چنان اين صيحه سخت و سنگين و وحشتناك بود كه بر اثر آن همگى آنان در خانههاى خود به زمين
هامش
( 1 ) خزى در لغت به معنى شكستى است كه به انسان وارد مىشود خواه بوسيله خودش باشد يا ديگرى و هر گونه رسوايى و ذلت فوق العاده اى را شامل مىشود .