به كار رفته است ، گاهى به جاى نحر كردن پى كردن شتر و يا دست و پاى آن را قطع نمودن ، تفسير كردهاند كه در واقع همه آنها به يك چيز باز مىگردد .
و نتيجه اش يكى است ( دقت كنيد ) .
پيوند مكتبى
جالب اينكه در روايات اسلامى مىخوانيم آن كس كه ناقه را از پاى در آورد يك نفر بيش نبود ، ولى با اين حال قرآن اين كار را به تمام جمعيت مخالفان صالح نسبت مىدهد و به صورت صيغه جمع مىگويد « * ( فَعَقَرُوها ) * » .
اين به خاطر آن است كه اسلام رضايت باطنى به يك امر و پيوند مكتبى با آن را به منزله شركت در آن مىداند ، در واقع توطئه اين كار جنبه فردى نداشت ، و حتى كسى كه اقدام به اين عمل كرد ، تنها متكى به نيروى خويش نبود بلكه به نيروى جمع و پشتيبانى آنها دلگرم بود و مسلما چنين كارى را نمىتوان يك كار فردى محسوب داشت بلكه يك كار گروهى و جمعى محسوب مىشود .
امير مؤمنان على ع مىفرمايد :
و انما عقر ناقة ثمود رجل واحد فعمهم اللَّه بالعذاب لما عموه بالرضا
: « ناقه ثمود را يك نفر از پاى در آورد ، اما خداوند همه آن قوم سركش را مجازات كرد چرا كه همه به آن راضى بودند » ( 1 ) روايات متعدد ديگرى به همين مضمون و يا مانند آن از پيامبر اسلام ص و ائمه اهل بيت ع نقل شده كه اهميت فوق العاده اسلام را به پيوند مكتبى و برنامههاى هماهنگ فكرى روشن مىسازد ، كه به عنوان نمونه چند قسمت از آن را ذيلا مىخوانيم :
قال رسول اللَّه ( ص ) من شهد امرا فكرهه كان كمن غاب عنه ، و من
هامش
( 1 ) نهج البلاغه كلام 201 .