پيشواى خود ساختند ، آئين بتپرستى را بر پا نمودند و به هنگام دعوت پيامبرشان هود با آن همه تلاش و كوششى كه در پند و اندرز و روشن ساختن انديشه و افكار آنان و اتمام حجت نسبت به ايشان داشت نه تنها كمترين وقعى ننهادند بلكه به خاموش كردن نداى اين مرد بزرگ حق طلب برخاستند .
گاهى او را به جنون و سفاهت نسبت دادند و زمانى از خشم خدايان وى را ترساندند ، اما او همچون كوه در مقابل خشم اين قوم مغرور و زورمند ايستادگى به خرج داد ، و سر انجام توانست گروهى در حدود چهار هزار نفر را پاكسازى كرده و به آئين حق بخواند ، اما ديگران بر لجاجت و عناد خود باقى ماندند .
سر انجام چنان كه در آيات سوره « ذاريات » و « حاقه » و « قمر » خواهد آمد ، طوفان شديد و بسيار كوبنده اى به مدت هفت شب و شش روز بر آنها مسلط شد كه قصرهايشان را در هم كوبيد ، و اجسادشان را همچون برگهاى پائيزى بر امواج باد سوار كرد و به اطراف پراكنده ساخت ، مؤمنان راستين را قبلا از ميان آنان بيرون برد و نجات داد ، و زندگانى و سر نوشتشان درس بزرگ عبرتى براى همه جباران و خودكامگان گشت ( 1 ) .
2 - لعن و نفرين ابدى بر قوم عاد باد
اين تعبير و مشابه آن در آيات متعددى از قرآن در باره اقوام مختلفى آمده است كه پس از شرح بخشى از حالات آنها مىفرمايد : أَلا بُعْداً لِثَمُودَ ( سوره هود آيه 68 ) أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ ( سوره هود آيه 89 ) فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( سوره مؤمنون آيه 41 ) فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ ( سوره مؤمنون آيه 44 ) و همچنين در داستان نوح قبلا خوانديم وَقِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( سوره هود آيه 44 )
هامش
( 1 ) تفسير الميزان ، تفسير مجمع البيان و كتاب اعلام قرآن .