و حتى آنها را تحريك به قيام بر ضد خود كند ، و در عين حال نه ترسى به خود راه دهد ، و نه دشمنانش قدرت بر تصميم گيرى بر ضد او داشته باشند .
و بعد ادامه داد نه تنها شما ، « هيچ جنبنده اى در جهان نيست مگر اينكه در قبضه قدرت و فرمان خدا است » و تا او نخواهد كارى از آنان ساخته نيست ( * ( ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها ) * ) .
ولى اين را نيز بدانيد خداى من از آن قدرتمندانى نيست كه قدرتش موجب خودكامگى و هوسبازى گردد و آن را در غير حق به كار برد ، بلكه « پروردگار من همواره بر صراط مستقيم و جاده عدل و داد مىباشد » و كارى بر خلاف حكمت و صواب انجام نمىدهد ( * ( إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) * ) .
در اينجا به دو نكته بايد توجه داشت :
نخست اين كه « ناصيه » در اصل به معنى موى پيش سر مىباشد ، و از ماده « نصا » ( بر وزن نصر ) به معنى اتصال و پيوستگى آمده است ، و اخذ به ناصيه ( گرفتن موى پيش سر ) كنايه از تسلط و قهر و غلبه بر چيزى است ، و اينكه در جمله بالا خداوند مىفرمايد : هيچ جنبنده اى نيست مگر اينكه ما ناصيه او را ميگيريم ، اشاره به قدرت قاهره او بر همه چيز است ، به گونه اى كه هيچ موجودى در برابر اراده او هيچگونه تاب مقاومت ندارد ، زيرا معمولا هنگامى كه موى پيش سر انسان يا حيوانى را محكم بگيرند ، قدرت مقاومت از او سلب مىشود .
اين تعبير براى آن است كه مستكبران مغرور و بت پرستان از خود راضى ، و سلطه جويان ستمكار ، فكر نكنند اگر چند روزى ميدان به آنها داده شده است ، دليل بر آنست كه مىتوانند در برابر اراده پروردگار ، كوچكترين مقاومتى كنند ، باشد كه آنها به اين واقعيت توجه كنند و از مركب غرور فرود آيند .
ديگر اينكه جمله * ( إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) * از زيباترين تعبيرات در