وعده الهى در باره نجات فرزندش افتاد ، رو به درگاه خدا كرد و گفت :
« پروردگارا ! فرزندم از اهل من و خاندان من است ، و تو وعده فرمودى كه خاندان مرا از طوفان و هلاكت رهايى بخشى ، و تو از همه حكم كنندگان برترى ، و در وفاى به عهد از همه ثابتترى » ( * ( وَنادى نُوحٌ رَبَّه فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمِينَ ) * ) .
اين وعده اشاره به همان چيزى است كه در آيه 40 همين سوره آمده است ، آنجا كه مىفرمايد : قُلْنَا احْمِلْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْه الْقَوْلُ : « ما به نوح فرمان داديم كه از هر نوعى از انواع حيوانات يك جفت بر كشتى سوار كن و همچنين خانواده خود را جز آن كسى كه به فرمان خدا محكوم به نابودى است » .
نوح چنين فكر مىكرد كه منظور از جمله إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْه الْقَوْلُ تنها همسر بىايمان و مشرك او است ، و فرزندش كنعان جزء آنها نيست ، و لذا چنين سخنى را به پيشگاه خدا عرضه داشت .
اما بلافاصله پاسخ شنيد ، پاسخى تكان دهنده و روشنگر از يك واقعيت بزرگ واقعيتى كه پيوند مكتبى را ما فوق پيوند نسبى و خويشاوندى قرار مىدهد .
« اى نوح ! او از اهل تو نيست » ! ( * ( قالَ يا نُوحُ إِنَّه لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ) * ) .
« بلكه او عملى است غير صالح » ( * ( إِنَّه عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ ) * ) .
فرد ناشايسته اى است كه بر اثر بريدن پيوند مكتبيش از تو ، پيوند خانوادگيش به چيزى شمرده نمىشود .
« حال كه چنين است ، چيزى را كه به آن علم ندارى از من تقاضا مكن » ( * ( فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِه عِلْمٌ ) * ) .
« من به تو موعظه مىكنم تا از جاهلان نباشى » ( * ( إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 115
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١١٥