و همين كفر آنها را به دره نفاق و آثار شوم آن افكند ( * ( ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّه وَرَسُولِه ) * ) .
و روشن است هدايت خدا شامل حال كسانى مىشود كه در طريق حقطلبى گام برمىدارند و جوياى حقيقتند ، ولى « خداوند افراد فاسق و گنهكار و منافق را هدايت نمىكند » ( * ( وَاللَّه لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ ) * « ،
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد :
1 - اهميت به كيفيت كار است نه كميت -
اين حقيقت به خوبى از آيات قرآن بدست مىآيد كه اسلام در هيچ موردى روى « كثرت مقدار عمل » تكيه نكرده ، بلكه همه جا اهميت به « كيفيت عمل » داده است ، و براى اخلاص و نيت پاك ، ارزش فوق العاده اى قائل شده كه آيات فوق نمونه اى از اين منطق قرآن است .
همانگونه كه ديديم براى عمل مختصر كارگر مسلمانى كه شبى را تا صبح نخوابيده ، و با قلبى پر از عشق به خدا ، و اخلاص و احساس مسئوليت در برابر مشكلات جامعه اسلامى ، كار كرده و توانسته است با اين بيدار خوابى يك من خرما به سپاه اسلام در لحظات حساس كمك كند ، فوق العاده اهميت قائل شده ، و كسانى را كه اين گونه اعمال ظاهرا كوچك و واقعا بزرگ را تحقير مىكنند ، شديدا توبيخ و تهديد مىكند ، و مىگويد مجازات دردناك در انتظار آنها است .
از اين موضوع اين حقيقت نيز روشن مىشود كه در يك جامعه سالم اسلامى به هنگام بروز مشكلات ، همه بايد احساس مسئوليت كنند ، نبايد چشمها تنها به متمكنان دوخته شود ، چرا كه اسلام متعلق به همه است ، و همه بايد در حفظ آن از جان و دل بكوشند .
مهم اين است كه هر كس از مقدار توانايى خود دريغ ندارد ، سخن از بسيار