به علاوه « ساحران هرگز رستگار نمىشوند » ( * ( وَلا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ ) * ) .
اين تعبير در واقع دليل ديگرى بر تمايز كار انبياء از سحر است ، در دليل سابق از تفاوت سحر و معجزه و چهره و هدف اين دو ، جداييشان از يكديگر اثبات شده ، اما در اينجا از تفاوت حالات و صفات آورندگان سحر و آورندگان معجزه براى اثبات مطلب استمداد مىشود .
ساحران به حكم كار و فنشان كه جنبه انحرافى و اغفالگرانه دارد ، افرادى سود جو ، منحرف ، اغفالگر و متقلبند كه آنها را از خلال اعمالشان مىتوان شناخت اما پيامبران مردانى حق طلب ، دلسوز ، پاكدل ، با هدف و پارسا و بى اعتنا به امور مادى هستند .
ساحران هرگز روى رستگارى را نمىبينند و جز براى پول و ثروت و مقام و منافع شخصى كار نمىكنند ، در حالى كه هدف انبياء هدايت و منافع خلق خدا و اصلاح جامعه انسانى در تمام جنبههاى معنوى و مادى است .
سپس سيل تهمت خود را به سوى موسى ادامه دادند ، و صريحا به او گفتند « آيا تو مىخواهى ما را از راه و رسم پدران و نياكانمان منصرف سازى » ؟ ( * ( قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَلْفِتَنا عَمَّا وَجَدْنا عَلَيْه آباءَنا ) * ) .
در واقع بت « سنتهاى نياكان » و عظمت خيالى و افسانه اى آنها را پيش كشيدند تا افكار عامه را نسبت به موسى و هارون بد بين كنند كه آنها مىخواهند با مقدسات جامعه و كشور شما بازى كنند .
سپس ادامه دادند دعوت شما به دين و آئين خدا دروغى بيش نيست ، اينها همه دام است ، و نقشههاى خائنانه « براى اينكه در اين سرزمين حكومت كنيد » ( * ( وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِياءُ فِي الأَرْضِ ) * ) .
در حقيقت آنها چون خودشان هر تلاش و كوششى داشتند براى حكومت
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 359
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٥٩