ديگرى كه بعد از نوح و قبل از موسى ( مانند ابراهيم و هود و صالح و لوط و يوسف ) براى هدايت مردم آمدند كرده مىگويد :
« سپس بعد از نوح رسولانى به سوى قوم و جمعيتشان فرستاديم » ( * ( ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِه رُسُلًا إِلى قَوْمِهِمْ ) * ) .
« آنها با دلائل روشن و آشكار به سوى قومشان آمدند » و مانند نوح با سلاح منطق و اعجاز و برنامههاى سازنده مجهز بودند ( * ( فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ ) * ) .
« ولى آنها كه راه عناد و لجاج را مىپوئيدند و در گذشته به تكذيب پيامبران پيشين برخاسته بودند ، اين پيامبران را نيز تكذيب كردند و به آنها ايمان نياوردند » ( * ( فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا بِه مِنْ قَبْلُ ) * ) .
اين به خاطر آن بود كه بر اثر عصيان و گناه و دشمنى با حق پرده بر دلهاى آنها افتاده بود آرى اين چنين بر دلهاى متجاوزان مهر مىزنيم ( * ( كَذلِكَ نَطْبَعُ عَلى قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ ) * ) .
در اينجا به دو نكته بايد توجه كرد :
1 - جمله « * ( فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا بِه مِنْ قَبْلُ ) * » اشاره به اين مىكند كه گروهى در ميان امتها بودهاند كه در برابر دعوت هيچ پيامبر و مصلحى سر تسليم فرود نمىآوردند ، و هم چنان بر سر حرف خود ايستاده بودند ، و تكرار دعوت انبياء در آنها كمترين اثرى نمىگذاشت ، بنا بر اين جمله مزبور اشاره به گروهى مىكند كه در دو زمان در برابر دعوت پيامبران مختلف قرار گرفتند ، ( زيرا ظاهر جمله اين است كه مرجع همه ضمائر يكى است ) .
اين احتمال نيز در معنى آيه داده شده است كه اشاره به دو گروه مختلف مىكند گروهى در زمان نوح بودند و دعوت او را تكذيب كردند و گروهى كه بعد از آنها به وجود آمدند با انكار و تكذيب پيامبران راه آنان را پيمودند ،