و اينكه مىبينيم در عصر و زمان ما گروهى هستند كه دم از ايمان به خدا و اسلام مىزنند و در عين حال دست گدايى به سوى قوانين ديگران كه قوانين غير اسلامى است دراز مىكنند ، و يا به خود اجازه مىدهند كه قوانين اسلام را به عنوان اينكه قابل عمل نيست كنار بگذارند و شخصا به جعل قانون بپردازند ، آنها نيز پيرو سنتهاى جاهلى هستند .
اسلام واقعى تجزيه پذير نيست ، هنگامى كه گفتيم مسلمانيم بايد همه قوانين آن را برسميت بشناسيم ، و اينكه بعضى مىگويند اين قوانين همه قابل اجرا نيست پندار بى اساسى است كه از يك نوع غربزدگى و خود باختگى ناشى شده است .
البته اسلام به خاطر جامعيتى كه دارد در يك سلسله از مسائل با ذكر اصول كلى دست ما را باز گزارده است كه نيازهاى هر عصر و زمان را با شور و مشورت بر طبق آن اصول تنظيم و به اجرا در آوريم .
5 - در آخرين آيه مورد بحث به هنگام اشاره به وسعت علم پروردگار روى سه نكته تكيه كرده و فرموده : در هيچ كار و حالى نيستى ، و هيچ آيه اى تلاوت نمىكنى ، و هيچ عملى انجام نمىدهيد مگر اينكه ما شاهد و ناظر بر شما هستيم .
اين تعبيرات سه گانه در واقع اشاره به « افكار » و « گفتار » و « اعمال » انسانها است ، يعنى خداوند همانگونه كه اعمال ما را مىبيند ، سخنان ما را مىشنود ، و از افكار و نيات ما آگاه و با خبر است و چيزى از اينها از محيط علم پروردگار بيرون نيست .
بدون شك نيت و حالات روحى در مرحله نخست قرار دارد و گفتار پشت سر آن است و كردار و عمل به دنبال آن ، و لذا در آيه نيز به همين ترتيب ذكر
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 330
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٣٠