در آيه بعد براى تكميل اين بحث و تاكيد روى اين نعمت بزرگ الهى يعنى قرآن مجيد كه از هر نعمتى برتر و بالاتر است ، مىفرمايد : « بگو اى پيامبر اين مردم به فضل پروردگار و به رحمت بى پايان او و اين كتاب بزرگ آسمانى كه جامع همه نعمتها است بايد خشنود بشنوند ، نه به حجم ثروتها و بزرگى مقامها و فزونى قوم و قبيله هاشان » ( * ( قُلْ بِفَضْلِ اللَّه وَبِرَحْمَتِه فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا ) * ) .
زيرا اين سرمايه از تمام آنچه آنها براى خود گردآورى كردهاند بهتر و بالاتر است و هيچيك از آنها قابل مقايسه با اين نيست ( * ( هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ) * ) .
در اينجا به دو نكته بايد توجه كرد :
1 - آيا قلب كانون احساسات است
ظاهر آيه اول مورد بحث مانند بعضى ديگر از آيات قرآن اين است كه كانون بيماريهاى اخلاقى ، « قلب » است ، اين سخن در ابتدا ممكن است توليد اين اشكال كند كه ما مىدانيم تمام اوصاف اخلاقى و مسائل فكرى و عاطفى به روح انسان بازگشت مىكند ، قلب يك تلمبه خود كار براى نقل و انتقال خون و آبيارى و تغذيه سلولهاى بدن بيش نيست .
البته حق همين است ، كه قلب تنها ماموريت اداره جسم انسان را دارد و مسائل روانى مربوط به روح آدمى است ، اما نكته دقيقى در اينجا وجود دارد كه با توجه به آن ، رمز اين تعبير قرآن روشن مىشود و آن اينكه در جسم انسان دو كانون وجود دارد كه هر كدام مظهر بخشى از اعمال روانى انسان است ، يعنى هر يك از اين دو كانون با فعل و انفعالات روانى فورا عكس العمل نشان مىدهد يكى « مغز » است و ديگرى « قلب » .
هنگامى كه در محيط روح مسائل فكرى را بررسى مىكنيم ، عكس العمل آن فورا در مغز آشكار مىشود ، و به تعبير ديگر مغز ابزارى است براى كمك به روح در مساله تفكر ، و لذا به هنگام تفكر خون سريعتر در مغز گردش مىكند ،