روشنى بر صدق گفتار و حقانيت دعوت تو است مىنگرند ولى هيچكدام از اين دو گروه از استماع و نظرشان بهره نمىگيرند ، چرا كه نظر آنها نظر فهم و درك نيست ، بلكه نظر انتقاد و عيبجويى و مخالفت است .
از استماعشان نيز بهره نمىگيرند چرا كه به قصد ادراك محتواى سخن نمىباشد ، بلكه مىخواهند دستاويزى براى تكذيب و انكار پيدا كنند و مىدانيم قصد و نيت انسان به اعمال او شكل مىدهد ، و اثرات آن را دگرگون مىسازد .
2 - در آخر آيه دوم جمله « و * ( لَوْ كانُوا لا يَعْقِلُونَ ) * » و در آخر آيه سوم جمله « و * ( لَوْ كانُوا لا يُبْصِرُونَ ) * » آمده است ، اشاره به اينكه استماع يعنى پذيرش الفاظ و راه دادن آنها به گوش به تنهايى كافى نيست بلكه تفكر و تدبر لازم است ، تا انسان از محتواى آن بهره گيرد ، همچنين نگاه به تنهايى اثرى ندارد بلكه بصيرت ( درك مفاهيم آنچه را انسان مىبيند ) لازم است تا به عمق آن برسد و هدايت شود .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 301
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٠١