بى پايه و خرافى مانند گمان و پندار بت پرستان مىگويد ، و كار به ظن و گمان قابل اعتمادى كه در ميان عقلا موجود است ندارد ، بنا بر اين آيه فوق و آيات مشابه آن در مساله عدم حجيت ظن به هيچوجه قابل استناد نيست ( دقت كنيد )
[ سوره يونس ‹ 10 › : آيات 37 تا 40 ]
وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى مِنْ دُونِ اللَّه وَلكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْه وَتَفْصِيلَ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيه مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ‹ 37 › أَمْ يَقُولُونَ افْتَراه قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِه وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّه إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ‹ 38 › بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِه وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُه كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ ‹ 39 › وَمِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِه وَمِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِه وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ ‹ 40 ›
ترجمه :
37 - شايسته نيست ( و امكان نداشت ) كه اين قرآن بدون وحى الهى به خدا نسبت داده شود ولى تصديقى است براى آنچه پيش از آن است ( از كتب آسمانى ) و تفصيلى است براى آنها ، و شكى در آن نيست كه از طرف پروردگار جهانيان است .
38 - آنها مىگويند ، او قرآن را به دروغ به خدا نسبت داده بگو اگر راست مىگوئيد يك سوره همانند آن بياوريد و هر كس را مىتوانيد غير از خدا ( به يارى ) بطلبيد .
39 - ( آنها از روى علم و دانش قرآن را انكار نمىكنند ) بلكه آنها چيزى را تكذيب كردند كه آگاهى از آن نداشتند ، و هنوز واقعيتش بر آنان روشن نشده است اينچنين پيشينيان آنها نيز تكذيب كردند پس بنگر عاقبت كار ظالمان چگونه بود ؟ ! 40 - و بعضى از آنها ايمان به آن مىآورند و بعضى ايمان نمىآورند ، و پروردگارت به مفسدان آگاهتر است ( و آنها را بهتر مىشناسد ) .