نيكوكاران تا هفتصد برابر و يا چند مقابل آن به ميان آمده است .
نكته ديگر كه در اينجا بايد به آن توجه داشت اين است كه كاملا امكان دارد ، كه اين اضافه در جهان ديگر مرتبا افزايش يابد ، يعنى هر روز موهبت و لطف تازه اى از ناحيه خداوند به آنها ارزانى داشته شود و اين در واقع نشان مىدهد كه زندگى جهان ديگر يك نواخت نيست و به سوى تكامل در يك شكل نامحدود پيش مىرود .
رواياتى كه از پيامبر ص در تفسير اين آيه نقل كردهاند كه منظور از « زيادة » توجه به جلوه ذات پاك پروردگار و استفاده از اين موهبت بزرگ معنوى است ممكن است اشاره به همين نكته باشد .
در پاره اى از روايات كه از ائمه اهل بيت نقل شده « زياده » به نعمتهاى دنيا تفسير شده است كه خداوند علاوه بر پاداش جهان ديگر نيكوكاران را از آن بهره مند مىسازد .
ولى هيچ مانعى ندارد كه كلمه « زياده » در آيه فوق اشاره به همه اين مواهب بوده باشد .
سپس اضافه مىكند « نيكوكاران در آن روز چهرههاى درخشانى دارند و تاريكى و ذلت ، صورت آنها را نمىپوشاند » ( * ( وَلا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلا ذِلَّةٌ ) * ) .
« يرهق » از ماده « رهق » به معنى پوشاندن قهرى و اجبارى است و « قتر » به معنى غبار و يا دود است .
و در پايان آيه مىفرمايد : « اين گروه ياران بهشتند و جاودانه در آن خواهند ماند » ( * ( أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ) * ) .
تعبير به اصحاب اشاره به تناسبى است كه ميان روحيه اين گروه و محيط بهشت وجود دارد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 268
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٦٨